* ( 1347 - تولد سيد جعفر 32 شاعر حلى ) * وى سيد ابو يحيى 32 فرزند شريف ابو الحسين حمد 31 بن محمد حسن 30 بن ابو محمد عيسى 29 بن كامل 28 بن منصور 27 بن كمال الدّين 26 بن منصور 25 بن زويع

--> - حضرت سيد الوصيين امير المؤمنين ( سلام اللّه عليه ) شرحى در كتاب « وقايع السنين : 561 ببعد ذيل وقايع سنه 1122 » آمده است كه عينا نقل مىكنيم : « فائده مهمه » و ايضا از وقايع : تجديد عيد مولود حضرت سيد الاوصياء بود . پادشاه ( مرحوم شاه سلطان حسين صفوى ) از علما تفتيش نمود روز تولد حضرت امير المؤمنين ( عليه السلام ) را ، و چون خلافى مذكور شد از علامى شيخ الاسلام امير محمد صالح خواتون‌آبادى و او را اعتقاد روز هفتم شهر شعبان المعظم بود بمقتضاى حديثى و قائلى معلوم نبود به جهت آن قول ، و حضرت علامة العلمائى آقا جمال و حضرت اعلم العلماء امير محمد باقر مدرس هر دو را اعتقاد اين بود كه سيزدهم رجب روز ولادت با سعادت آن حضرت است ؛ پادشاه فرمود كه ايشك آقاسىباشى همه علماء أعلام و مدرسين و متوسطين را اجتماع فرمودند در خانه ميرزا باقر صدر خاصه و بعد از منازعات ، آقا جمال و مير محمد باقر ( سلمهما اللّه ) و قريب هشتاد نفر ترجيح دادند كه روز ولادت آن حضرت سيزدهم رجب است ، و شيخ الاسلام و پسرش مير محمد حسين و دامادش ملا عبد الكريم هفتم شعبان را روز ولادت آن حضرت گمان كردند ! و هركس اعتقاد خود را نوشته ، محصل امر مزبور به نظر اشرف رسانيد . و اين مجمع در شنبه يازدهم شهر رجب منعقد شد ، و پادشاه والاجاه ترجيح مجمع عليه داده سيزدهم را عيد قرار داد و شب تا صبح بطريق ساير اعياد نوبه را فروكوفتند و آن روز را مجلس ساختند و قول هفتم را كه از قدما و متأخرين قائلى نداشت و مستند آن به غير حديثى نبود اعتبار ننمودند ، چنانچه قول باينكه ولادت با سعادت در هفتم ذىحجه است يا در چهاردهم رمضان است نيز به غير حديثى ديگر سند نداشت و كسى اعتبار نكرده بود . پس هر سه قول در يك‌مرتبه است لهذا ترجيح قول اول دادند . و اين عيد -